ေလယာဥ္ပ်ံႀကီး စီးကာသြား ေရကူးၿပီး ကြ်န္ေတာ္ ျပန္လာခဲ့

သိပ္သည္းတဲ့ညအေမွာင္ရဲ႕ ရႊံ႕ေစးႏုန္းနဲ႔ ႏြံထဲက
ကုန္း႐ုန္းထလာတဲ့ ေမာ္ေတာ္ကားမ်ား အေတာင္ပံမ်ားနဲ႔
ဝဋ္ေၾကြးမ်ား
ဝဖိုင့္ဖိုင့္ျမက္ေျခာက္လို
နာလန္ထခါစ မီးေတာက္လို
ၿမိဳ႕ေတြ ျမစ္ေတြ ပင္လယ္နဲ႔ေတာင္တန္းေတြ
နယ္နိမိတ္မ်ဥ္းေၾကာင္းေတြ ျဖတ္ေက်ာ္လို႔
ဒုကၡေတြ တာလႊတ္လိုက္သလို
ျမင္းေတြေမာင္းသြင္းလိုက္သလို
ငါတို႔လာခဲ့ၾက။

ဒီလိုေတာ့မဟုတ္ဘူး။
စပိန္ေတြ ျပင္သစ္ေတြ အဂၤလိပ္ေတြ ဂ်ာမာန္ေတြ
စတဲ့ အျဖဴေကာင္ေတြ ေရေၾကေျမေၾကာ
ေရနံေၾကာရွာသလို
ဒီလိုေတာ့မဟုတ္ဘူး။
သြားဆရာဝန္နဲ႔ေတြ႕ဖို႔
အာဟာရခ်ိဳ႕တဲ့ မေမြးႏိုင္မဖြားႏိုင္ျဖစ္သမို႔
အင္ဒိုေတြ မေလးေတြ ဘဂၤလားေတြ ဖီလစ္ပင္းေတြ
လာသလို
ငါတို႔လာခဲ့ၾက
အေလအလြင့္သစ္ရြက္လို
“ငါ့ေရွ႕ ထြက္သြားစမ္း”
မင္းဟာသစ္သားထဲျမဳပ္ဝင္ေနတဲ့ သံပဲ
“ေရွ႕တမံသလင္းေပၚ လဲေသေနတဲ့ ေဟ့ … ငရဲသား”
မင္းဟာမီးေတာက္ကို လွမ္းလွမ္းဟပ္ေနတဲ့ ထင္း႐ွဴးသားပဲ
ငါးျပားေစ့ ငါးမူးေစ့ ငါးက်ပ္တန္တစ္ရြက္လို
ငါဟာလိမ့္သြားေပါ့ ငါတို႔ဟာ လြင့္သြားေပါ့

ငါ့မ်က္ရည္ေတြေပၚမွာ ေလွေတြေမွာက္ေနတယ္
ငါ့ပါးျပင္ေတာင္ကုန္းေတြေပၚမွာ သစ္ပင္ေတြတဘိုင္းဘိုင္း
လဲက်
ငါ့ပါးစပ္ထဲက ေရေတြ မီးေတာက္ေတြတေဝါဝါအန္ထြက္
ငါ့ဆံပင္ထဲမွာ ဒုကၡေတြသန္းနဲ႔ခ်ီ
သန္းေတြလို တရြရြသြားလာလို႔
ငါ့ပုခံုးေပၚမွာ ကမၻာလံုးႀကီး ေနလံုးႀကီးလို လည္ပတ္လို႔