ငါတို႔ ဘာေၾကာင့္ စီးပြားရွာၾကတာလဲ

ေန႔လည္က Business Workshop တစ္ခု တက္ခဲ့ရပါတယ္။ ဧည့္ speaker အေနနဲ႔ တစ္ခုခု ေျပာေပးပါလို႔လည္း ေတာင္းဆိုထားတာမို႔ “ငါတို႔ ဘာေၾကာင့္ စီးပြားရွာၾကတာလဲ” ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ေျပာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

ပရိတ္သတ္ကေတာ့ စီးပြားေရး ပညာရပ္ေတြ၊ စာရင္းကိုင္ ဘာသာရပ္ေတြ လာေရာက္ သင္ယူေနၾကသူေတြပါ။ သီအိုရီေတြ၊ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းေတြ၊ စံသတ္မွတ္ခ်က္ေတြကို အခ်ိန္တိုအတြင္း ေခါင္းထဲကို စုၿပံဳထည့္ၾကရလို႔ အီစလံေဝေနၾကတဲ့ သူေတြပါ။ ျပင္းထန္တဲ့ စိတ္နဲ႔ အတင္းအားထည့္ ေလ့လာသင္ယူရင္း ယက္ကန္ယက္ကန္ ျဖစ္ေနၾကသူေတြပါ။ Stress ေတြ မ်ားၿပီး ေခါင္း႐ႈပ္ေနၾကသူေတြပါ။

သူတို႔ေတြ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးေလး ျဖစ္ရမယ္ဆိုတဲ့ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ကိုယ္ေျပာခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းကို စဥ္းစားၿပီး တစ္ရက္ႀကိဳ Note ထုတ္ခဲ့တယ္။

ကၽြန္ေတာ္ ေျပာေနစဥ္ တေလွ်ာက္ သူတို႔ မ်က္ႏွာေလးေတြ ဝင္းလာတာ၊ မ်က္လံုးေလးေတြ ေတာက္လာတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ အျပန္အလွန္ ေဆြးေႏြးခန္းေတြမွာလည္း ေတာ္ေတာ္ေလး လန္းလာၾကတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း လန္းမ်ားလန္းသြားမလားလို႔ ေတြးမိၿပီး ဒီ blog စာမ်က္ႏွာကေန ေဝမွ်လိုက္ပါတယ္။ စိတ္ဝင္စားရင္ ဒီေအာက္က pdf file မွာ ဖတ္ၾကည့္ ႏိုင္ပါတယ္။

Click here to download the file.

အထူးမွာခ်င္တာက အဲဒါက Handout မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္စကားေျပာတဲ့အခါ က်န္ခဲ့မွာစိုးလို႔
ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ေတးထားမွတ္ထားတဲ့ အခ်က္ေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ေျပာတဲ့အခါ အဲဒီ တစ္ခ်က္ခ်င္းကို တည္ၿပီး အက်ယ္ခ်ဲ႕ေျပာခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေဝဖန္ၾကပါ ခင္ဗ်ား။

ပင္လယ္ႀကီး ဆီးကာလို႔ေလး….

ဒီႏွစ္မိုးက ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္။ သီတင္းကြၽတ္ၿပီးတာတာင္ မိုးရိပ္ေလရိပ္ မစင္ခ်င္ေသးဘူး။ ေကာင္းကင္မွာ မိုးတိမ္ေတြ တက္လာၿပီဆိုရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ မေနႏိုင္ မထိုင္ႏိုင္ ျဖစ္ၾကေရာ။ ထိုင္ရမလို၊ ထရမလိုနဲ႔ ေအာ္လို႔သာ ငိုလိုက္ခ်င္ေတာ့တယ္။

အျခားေၾကာင့္ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီေန႔ည ကြၽန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႕ ၾကယ္ၾကည့္ထြက္ၾကမွာေလ။ ဒီလို တိမ္ေတြနဲ႔ဆို အစီအစဥ္ေတာ့ ပ်က္ေတာ့မွာပဲ။ နာရီဝက္တစ္ႀကိမ္ေလာက္ ေကာင္းကင္ကို တေမာ့ေမာ့ၾကည့္လို႔ အားလံုး စိတ္ဓာတ္က်ေနၾကတယ္။ ညေနေစာင္းေတာ့ တိမ္ေတြ ရွင္းမသြားတဲ့အျပင္ မိုးပါရြာခ်လာတယ္။ မိုးကတဖြဲဖြဲ။ သည္းသည္းမည္းမည္း ရြာလိုက္ပါေတာ့လား။ သည္းႀကီးမည္းႀကီး ရြာလိုက္မွ တိမ္ေတြကုန္သြားမွာ။ မိုးရြာၿပီးတဲ့အခါ ေကာင္းကင္ ႐ုတ္တရက္ ၾကည္လင္သြားတတ္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ ၾကယ္ၾကည့္လို႔ ပိုေကာင္းတယ္။

ေၾသာ္… ဒႆဂီရိ…

တစ္ခါက သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႔ ေရာက္တတ္ရာရာေျပာရင္း ဒႆဂီရိရဲ႕ ေခါင္းဆယ္လံုးအေၾကာင္း ေရာက္သြားတယ္။ ဒႆဂီရိက ေခါင္းဆယ္လံုးရွိေတာ့ ေန႔စဥ္ အေတာ္ကရိကထမ်ားမွာပဲလို႔ ေတြးမိတယ္။ ၿပီးေတာ့ အင္မတန္ ေကာင္းတဲ့အခ်က္၊ အသံုးဝင္တဲ့အခ်က္ေတြလည္း ရွိမွာပဲ။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က အေကာင္းဆံုး ဘာျဖစ္မလဲလို႔ ေမးတယ္။

ဆံပင္အစိမ္း

ေနပူထဲေလွ်ာက္ရတာ ေခါင္းပူတယ္။ ဆံပင္ေတြကို ကိုင္ၾကည့္လိုက္ရင္ ပူျခစ္ေနတာပဲ။ ဆံပင္ေတြက အနက္ေရာင္ဆိုေတာ့ အပူပိုစုပ္တယ္ထင္တယ္။ ဆံပင္ေတြမွာ ကလို႐ိုဖီးလ္ပါရင္ အခုလို နက္ေနေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ စိမ္းေနမွာ။ ဒီအခါ ဆံပင္ေတြဟာလည္း ျမက္ပင္ေတြလိုပဲ ျဖစ္ေနမွာ။ ေနေရာင္ျခည္နဲ႔ အစာခ်က္ၿပီး ရတဲ့ဂလူးကို႔စ္ကို ေသြးထဲမွာ စီးဆင္းေစႏိုင္ရင္ ေကာင္းမယ္။ ဗိုက္ခဏခဏ ျဖည့္ရတဲ့ဒုကၡ သက္သာဖုိ႔ရွိတယ္။